Kolibria – 3

Koldo Saratxaga ByKoldo Saratxaga

Kolibria – 3

colibri 3
PARADIGMAK

Kolibriaren bertuteetariko bat da sinesten duen eta inguruneko zati bezala ulertzen duen haren alde borrokatzea eta irmo jokatzea. Badirudi inguruneko zati bezala identifikatu nauela; hemen dut nire hirugarren kolibri laguna, paradigmei buruzko topaketa partekatzera animatzen nauena.

Duela hiru bosturteko, Ekonomia eta Enpresa Fakultatetik (Sarriko – UPV/EHU) gonbidapena jaso nuen Enpresen Zuzendaritza eta Kudeaketa – Executive MBA lehen Masterrean parte hartzeko, Irizar enpresari buruzko esperientzia berrogei exekutibo baino gehiagori hurbiltzearren. Nire lehen liburuan, esperientzia horri ‘Nuevo Estilo de Relaciones’ (ner) izena jarri nion, erreferentzia gisa balio izatearren. ner aplikatu dugu ‘ner group’ osatzen duten berrogeita hamar erakunde baino gehiagotan, eta horiei laguntzen jarraitzen dugu.

Unibertsitatearekiko lankidetza jorratzen jarraitu genuen zenbait urtez, harik eta lekukotza K2K Emocionando-ko lankideei pasa nien arte; geroztik, azken hamarkadako esperientzien berri ematen aritu dira.

Pasa den hilabetean, Fakultate beretik deitu zidaten maitasun handiarekin, berriro ere topaketa ireki batean -Areto Nagusian- “hitzaldi nagusi” batekin parte hartzera gonbidatzeko, 15. Urtemugaren esparruan. Halaber, maitasun handiarekin adierazi nien nire ustez hori testuingurutik kanpo zegoela, eta, zaila zela, oinarrizko ideia berak esaten hainbeste urte igaro ondoren, nire hitzaldi batek behar adinako interesa izatea.

Behin eta berriro eskatzen zidala ikusita, gonbidapena nola onartu pentsatu behar izan nuen jada adierazitakoan erori gabe; beraz, ideia berritzaile bat behar nuen beste behin gauza bera esateko, baina bakarrizketa bat izan gabe. Azkenik, onartu nuen. Onartu nuen bertaratutakoekin elkarrizketa bat sortu ahal izateko baldintzarekin. Ideia bikaina iruditu zitzaien, jakinda, gainera, hori proposatzen zuenak lortu behar zuela.

Era horretako ekitaldi publiko batean elkarrizketa hain zail hori nola lortu pentsatzen hasi nintzen. Hasteko, bertaratutakoei inolako zalantzarik sortzen ez zien izenburua bota behar nuen: ‘K2K Emocionando-ko Koldo Saratxagarekin elkarrizketak’. Titularrak ez zituen beldurtu egun hartan Areto Nagusian bildutako ehun eta berrogeita hamar pertsona.

Jorratu beharreko gaia, ‘Paradigmak’.

Ordu-laurdeneko sarrera bat egin ondoren, arreta finkatzeko eta adimena lasaitzeko, erakunde-mailan oso gutxi sustraituta dauden zenbait ideia partekatu nituen, saio askotan errepikatu ditudan arren:

  • Pertsona guztiak bakarrak gara.
  • Ez daude berdinak diren bi pertsona.
  • Benetan dituen talentu naturalekin inoiz konektatu ez duen jende gehiegi dago.
  • Soilik irudimena talentua baino garrantzitsuagoa da.
  • Ez utzi zuen lana zuen bizitzaren gunea izaten, baina ezta ohitura izaten ere, zuen adimenak amets egiteari utziko baitio.

Ondorengo irudia partekatu nuen pantailan; bertan, hogeita hamar paradigmatik gora agertzen dira, dakiten pertsonek eguneroko lanean errazegi erabiltzen dituztenak eta, baita ere, beste pertsona batzuek makulu-hitz moduan erabiltzen dituztenak unetik libratzeko. Horren ondorioz, hitz horiek modu berean erabiltzen eta errepikatzen dira, XIX. mendearen amaierako benetako paradigmak balira bezala edo azken urtean sortu diren erremedio berri gisa. Paradigma hitza greziar filosofiatik dator, eta Platonek “egin behar denaren adibide” forma eman zion.

paradigmas

Irudi horren bitartez proposatu nien paradigma horiek zer iradokitzen eta zer sentiarazten zien hausnartzeko, eta bost paradigma hautatzeko esan nien; hau da, haien lantokietan jarraitu nahiko lituzketenak edo, aukera izanez gero, haiek bultzatuko lituzketenak.

Orriak banatu eta, idatzitako paradigma horien esentzia barneratzeko eta bakoitzak norekin konektatzen zuen sentitzeko minutu batzuk eman ondoren, paperean idatzi eta taldean partekatu behar zituzten.

Ariketak arrakasta izan zuen. Hogei pertsona baino gehiagok -ez zen betarik izan gehiagorako- parte hartu zuten haien aukerak eta ‘zergatia’ adierazteko. Gogoratzen dut, lehen pertsonak parte hartu ondoren, atzeko ilaran eserita zegoen batek bere paradigma bakar batekin ere ez zuela bat egiten esan zuela, eta horrek jarraitzera bultzatu zituen, geratu gabe, erabakitasunez, egungo gizarteak beste aukera batzuk ere eskatzen zituela adierazi nahian. Nik ohar gutxi egin nituen, eta elkarrizketen bidez ekitaldia bi orduz luzatu zen.

Topaketarekin oso gustura geratu nintzen; izan ere, pentsamendu eta sentimenduzko esperientzia izan zen, eta pertsona asko, une batzuetan bada ere, ia ziur erakunde idiliko batean sentitzera eraman zituela. Emaitzak lehentasunezko ordena hau izan zuten: Pertsonak eta Balioak, Erabaki Partekatuak, Lidergoa, Iraunkortasuna, Autokudeaketa, Helburua, Ekosistema,…

Erraza da egiaztatzea inkesta honek adierazten duenak -ez dakit adituek zer esango duten horren adierazgarritasunaz- zerikusi gutxi duela erakunde gehienetan dagoen errealitatearekin. Baina ez dirudi galdetzea hain zaila denik; horrela, inguruneak sor daitezke konexiorako, harmoniarako eta partekatutako helburuak lortzeko arrazoiak izateko.

Aldatzeko premiaren joera ezin da geratu. Beraz, ezinbestekoa eta premiazkoa da edozein motako lan-erakundeetan eragina duen egungo habitatetik beste batera igarotzea, han bizi eta hainbeste denbora igarotzen dutenek egiten dutenarekiko eta zertarako egiten dutenarekiko harro sentitzera iritsi daitezen.

Gure taldeko kideak, 3. Kolibriak, adierazten dit denon esku dagoela partekaturiko asmo batez inguratzea, pertsonentzat, gizartearentzat eta ekosistemarentzat harmonia eta osotasuna lor dezan.

Nire ustez, paradigma horietatik urrun dauden kudeatzaileak sortzen ahalegindu behar gara. Liderrak behar ditugu; hots, paradigma nagusiak —lehiakortasuna, berrikuntza, nazioartekotzea, balioa sortzea,…— naturak ematen dituen fruituak bezala lortzen direla dakitenak, behar bezala ereinda eta giro egokiarekin lagunduta.

Oinaz aldatuta gabiltza eta, beraz, behartuta. Ez dugu errealitatea behatzen, ez dugu ikusi nahi, eta gertatzen ari da eta gertatuko da, gero eta pertsona gutxiagok nahiko duela bere bizitza hipotekatzea eta haiena ez den bide batetik igarotzea. Bi mende baino gehiago daramagu enpresa – gizartea – ekosistema kontzeptua berdintasun eta balio-ordenaren elkargune aldera aldatu gabe.

Horiek horrela, azken unean ondorengo nire aukera partekatu nuen: Lidergoa, Helburua, Osotasuna, Autokudeaketa eta Konplexutasuna. Oso aberasgarria da eta poztasun handiak ematen ditu ‘zer izan nahi dugun’-aren buru izateak, ‘eduki nahi dugu’-ean soilik pentsatzeak frustrazio ugari sortzen baititu.

About the Author

Koldo Saratxaga

Koldo Saratxaga editor

Leave a Reply

MyanmarSpain